اغلب شاهد آن هستیم که شاگردان به داشتن معلم توانمندشان افتخار میکنند و حضور در کلاس درس او را برای خود موجب افتخار و موهبت می دانند .
اما بی گمان برای یک معلم هم فرصت هایی درخشان برای افتخار کردن بوجود می آید که برای من چنین بوده است .
در طی یکماه گذشته در صحنه هایی که به چشم خود در خیابانهای تهران دیدم بارها از اینکه معلم دانشجویانی بوده ام که در خدمت به مردم گوی سبقت را از خود من هم ربوده اند به خودم افتخار کردم
بارها در طی اعتراضات اخیر دانشجویانم را دیده ام که با بازوبند های سفید و کاور های امدادی که بر تن دارند در میان مجروحین و مصدومین به مداوا و التیام درد مصدومین مشغولند و هر بار که در کنارشان برای کمک قرار می گرفتم به داشتن چنین اسوه های اخلاقی به خود می بالیدم .
همین جا از تک تک شما عزیزانم تشکر میکنم و از اینکه نمیتوانم ذکری از اسامی شما بکنم از شما پوزش می خواهم . می دانم که همه شما حتی بیشتر از من به آن جمله معروفی که در کلاس درس همیشه تکرار کرده ام ایمان داشته و دارید
آری مطمئن هستیم که کار برای خدا کردند نیاز به تشکر مخلوق ندارد .
مهندس علیرضا سعیدی
