کارگاه ساختمانی که من الان سرپرست دستگاه نظارتش هستم بر خیابان دماوند دقیقا لب خیابان قرار دارد . خیابان بسیار شلوغی که بار ترافیکی اون از شش صبح سنگینه !
ساعت ده صبح با جناب مهندس ایمانی سرپرست کارگاه نشسته بودیم و صورت وضعیت چند صد میلیونی رو که بچه های دفتر فنی پیمانکار تهیه کرده بودند رو با همدیگه بررسی می کردیم که یهو عجیب ترین مهمونی که تا به حال وارد کارگاه ما شده بود آرام و بی سرو صدا وارد اتاق شد . اونقدر ارام که هیچکدام از حاضرین متوجه نشدند .
مهمان عزیز که دید ما حواسمون نیست با مهربانی چند دقیقه ای دم در ایستادند تا ...
تا ما ببینیمش
بله مهمان ما یک کبوتر چاهی گرسنه بود
که بعد از اینکه تکه ای نان را برایش ریز کردیم و خورد از پیش ما رفت .
لحظه ای که به آرامی موبایلم رو از جیبم در می اوردم تا ازش عکس بگیرم باور نمی کردم که این مهمان با تصمیم قبلی وارد اتاق شده
اما وقتی که بعد از خوردن غذا رفت مطمئن شدم که برای مهمان ما شدن از قبل تصمیم گرفته بود
