به بهانه برگزاری همایشی با هدف بررسی راهکارهایی برای پیش بینی زلزله در ایران چند نکته ای به ذهنم رسید که لازم دانستم به عنوان یک مهندس ساختمان که در زمینه مدیریت بحران کار کرده است و تا کنون تعداد قابل ملاحظه ای از زلزله های روی داده در کشور را مستند کرده است با خوانندگان سایت در میان بگذارم
آیا کشورهای پیشرو در زمینه بحث کاهش خسارت های جانی بر اثر زلزله همچون امریکا در روند رسیدن به موقعیت کنونی خود بحث پیش بینی زلزله را به عنوان شاخصه های اصلی در اولویت های نخست خود در صد سال گذشته در نظر داشته است ؟
آیا در اولویت های ما در زمینه زلزله؛ پیشبینی زلزله جایگاه بالاتری از بحث ایمن سازی ، مقاوم سازی و تکنولوژی های نوین ساختمان دارد ؟
آیامی توان در کشوری که شایعه وقوع یک زلزله میتواند نظام کشور را بر هم بریزد و خود به بحران دیگری دامن زند از پیش بینی زلزله به عنوان روشی برای کاهش خسارت های جانی سود برد ؟
آیا ساز و کارهای طراحی شده کنونی دولت در سیستمهای کنترلی و راهبری جامعه با بحث پیش بینی زلزله همخوانی داشته و چنین موضوعی را تاب می اورد تا این حرکت یک حرکت کاربردی باشد تا یک حرکت شعاری ؟ حرکتی که در نگاه اول به نظر می آید که قادر نیست هزینه هایی همچون تمرکز تفکر عده ای اندیشمند و متخصص داخلی مصروف شده بر روی خود را جدای از هزینه های مالی باز گرداند
در زمستان سال قبل پس از بروز زلزله ای در شهر تبریز شاهد بودیم که مردم قادر نبودند که شب را در سرمای شدید تبریز تا به صبح حتی در ماشین های خود تحمل کنند آیا قبل از انکه زیر ساختهایی که بتواند تبعات پیش بینی زلزله را تحمل کند در اختیار داشته باشیم می توانیم خبر از حادثه ای قریب الوقوع را به جامعه منتقل کنیم ؟
مهندس علیرضا سعیدی / دبیر جمعیت کاهش خطرات زلزله ایران
